Aleph

Aleph je, uz Izmišljaje, najvažnija zbirka fantastičnih priča u opusu Jorgea Luisa Borgesa, koje su ga proslavile kao predšasnika onoga što je otad u svijetu poznato kao magični realizam. Objavljena prvi put 1949. godine, druga Borgesova zbirka sastavljena je od sedamnaest pripovijedaka od kojih su mnoge prije bile objavljene u raznim argentinskim književnim časopisima. Nosi naslov po završnoj priči El Aleph, koja govori o neafirmiranom piscu kojem sudbina dodijeli jedinstvenu milost – da ugleda viziju Alepha, prvoga slova hebrejskog alfabeta, u kojoj se, u punoj istovremenosti, zrcale mijene čitavog svemira.